طرح توانمندسازی مناطق حاشیه نشین محروم و سکونت گاههای غیر رسمی در قالب ایجاد پایگاه های خدمات بهزیستی در 10 شهرستان محروم وتازه تاسیس ایجاد می شود

 

به گزارش روابط عمومی اداره کل بهزیستی استان کرمان ، عباس صادق زاده مدیرکل بهزیستی  در جلسه مشورتی برنامه ریزی با حضور اعضاء شورای معاونین و روسای 10 شهرستان محروم و تازه تاسیس با تشریح طرح توانمندسازی مناطق حاشیه نشین محروم و سکونت گاههای غیر رسمی در قالب ایجاد پایگاه های خدمات بهزیستی اظهار داشت : این طرح با هدف ارتقاء زندگی ساکنین مناطق و کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی در 30 شهر کشور اجرایی می شود.

صادق زاده با بیان اینکه در ده شهرستان استان کرمان پایگاه های خدمات بهزیستی دائر می شود گفت : بهزیستی همیشه به عنوان سازمانی که متولی مسائل اجتماعی و همچنین دارای تجارب بیشمار در زمینه مسائل و آسیب های اجتماعی بوده نقش موثری در مدیریت کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی می تواند داشته باشد.

وی با بیان اینکه روبه روشدن جامعه با حجم وسیعی از آسیب های اجتماعی دلیلش کم توجهی به موضوعات اجتماعی بوده است ، گفت : سال 96 به دلیل تغییر نگرش ایجاد شده در سطح کلان و ملی سال متفاوتی در موضوع مسائل اجتماعی است که بهزیستی بنا به رسالت وماموریت های سازمانی باید نقش خود را در کاهش آسیب های اجتماعی به شایستگی ایفا کند.

مدیرکل بهزیستی استان کرمان با اشاره به گستردگی استان و محرومیت های خاص اقتصادی – اجتماعی در مناطقی از استان به ویژه در جنوب و شرق استان اظهار داشت : استان کرمان نیازمند یک برنامه جامع وعلمی در موضوع آسیب های اجتماعی است به همین دلیل با پیگیری های انجام شده 10 شهرستان فاریاب – قلعه گنج – رودبار – منوجان – عنبرآباد – ریگان – نرماشیر- ارزوئیه – رابر و کوهبنان با ایجاد پایگاه های خدمات بهزیستی در  طرح طرح توانمندسازی مناطق حاشیه نشین محروم و سکونت گاههای غیر رسمی قرار گرفته اند.

 وی  استفاده از توان بخش غیردولتی را ویژگی اصلی پایگاه های خدمات بهزیستی توصیف کرد و گفت : افزایش آگاهی گروه های هدف – شناسایی گروه های د رمعرض خطر – توانمندسازی و افزایش حمایت های روانی – اجتماعی از مردم را  از عمده اهداف اختصاصی این طرح می باشد.

صادق زاده  با بیان اینکه افزایش دسترسی به خدمات اجتماعی مهمترین هدف کاربردی این طرح می باشد اظهار داشت: با راه اندازی پایگاههای خدمات بهزیستی در مناطق محروم و کمتر توسعه یافته علاوه بر فراهم کردن مشارکت مردم ، در حل مسائل اجتماعی شکاف بین گروه های جمعیتی و جغرافیایی کاهش یافته و دولت به سمت خروج از تصدی گری و حرکت به سمت تسهیل گری هدایت می شود.